„Na szczęście spadł śnieg”. Śnieg wyznacza rytm zimy, determinując gospodarkę i codzienne życie. Śnieg, który jest tu coraz rzadszy. Ale tym razem niebo postanowiło ubrać się na biało w dni, kiedy całe Dolomity będą widoczne dla całego świata dzięki Igrzyskom Olimpijskim. Cortina nie jest aż tak daleko, ale w tych dolinach można poczuć inny świat. „Wiele osób tu zatrzymuje się. Ceny i tempo są bardziej ludzkie. I można oddychać prawdziwym górskim powietrzem.

Mareson, Val di Zoldo (Belluno)

48-letnia Elisabetta De Feo prowadzi hotel Maè w Mareson w dolinie Zoldo wraz z czterema córkami. Razem z suczką Bellą tworzą zespół złożony wyłącznie z kobiet. Jej rodzinna historia sięga początku XX wieku. Ale wraz z nią nastąpił jasny wybór: w pewnym momencie przejęła hotel z powrotem, rozpoczęła gruntowny remont i wprowadziła własną koncepcję gościnności. „Mój pradziadek, Vito De Feo, został wysłany do Longarone, aby odbyć służbę wojskową. Tutaj poznał Antoniettę, zakochał się, a po zakończeniu służby wojskowej wrócił do Apulii, załadował wóz winem i specjałami i pieszo przemierzył Włochy, by tu wrócić. Zatrzymał się w Longarone i zaczął pracować. Był dobrym jadaczem, kupował ziemię i domy. To jego syn, mój dziadek, sfinansował otwarcie hotelu De Feo w Forno di Zoldo. Z kinem w pobliżu.

Potem jej ojciec odszedł i przyjechał do Mareson. „W tym zakątku doliny, z górą Pelmo za plecami, otworzył w 1978 roku hotel Maè, podczas gdy mój wujek został, by zarządzać hotelem de Feo w Forno di Zoldo. Nigdy nie zapominając o naukach mojego pradziadka, życzliwego człowieka, który miał problemy. Mówił swoim pracownikom, kiedy przynosili mu rachunki od ludzi w trudnej sytuacji: «Rozwalcie to wszystko, to biedni ludzie; nic mi nie są winni»”.






Bella (pies rodziny)